Trots op mijn T4 camperbusje rijd ik door Zuid-Frankrijk op zoek naar een nieuw klimgebied. In het knusse dorpje Buis les Baronnies gebeurt het: een zebrapad blijkt een drempel te zijn. Boem. Hó!

Mijn werkelijkheidsbeleving was: bij een zebrapad kun je gewoon doorrijden tenzij er een voetganger over wil steken. De werkelijkheid is anders. Zebrapad is drempel. Aha. Check. Gelukkig is alles nog heel.

Daarna stoot mijn ezeltje ofwel haar bestuurder zich nog regelmatig BIJNA aan dezelfde steen- maar de motivatie om mijn busje heel te houden is groot.

In de basis zijn wij mensen nogal gelijk. Zodat we elkaar gelukkig in het meeste snel begrijpen omdat we het herkennen van ons zelf. Maar in de precieze uitvoering zijn we soms erg verschillend. Die verschillen zijn ontstaan door de aard die je hebt, het temperament, de opvoeding en soms door kleine of grotere trauma’s. En in het geval van de drempel is het verschil ontstaan in de cultuur. 

Andrea Deckers synchroniseren met je omgeving

Is bij jou een zebrapad ook een drempel? Moet ik ALTIJD afremmen om niet met je te botsen, of hoef ik alleen te stoppen als ik iets zie aankomen? Door dat uit te vinden kun je voorkomen dat er iets beschadigt raakt. Of het nu je veerkracht, je zelfvertrouwen, je verbondenheid met je omgeving of je plezier is.  Hoe dan? Door te synchroniseren. Jouw werkelijkheidsbeleving en die van de ander op elkaar afstemmen.

Zo ziet de botsing er bijvoorbeeld uit:
Zij zegt: waarom heb je dat nu weer hier neergelegd?
Hij zegt: ik wilde je alleen maar helpen!
Zij zegt: zo help je me niet! Ik heb er last van!
Hij zegt: ik vindt het juist handig! Kijk nu is er ten minste ruimte om te lopen!
Zij zegt: maar ik had een ander plan daarmee en nu kan dat niet meer!
Hij zegt: je waardeert mijn inspanningen niet!
Zij zegt: dat is het niet, ik wil gewoon niet dat je overal aan zit!
Hij zegt: nou dan doe ik wel niks meer!

Twee werkelijkheidsbelevingen. (Hij en zij is natuurlijk willekeurig bedoeld in dit verhaaltje)

Hij wil bijdragen aan een functionele ruimte om te lopen. Hij heeft ideeën en oplossingen en initiatief. En enthousiasme. En hij wil graag gezien worden in zijn inspanningen, want hij heeft hart voor de zaak!

Zij wil tijd hebben om in alle rust en op haar eigen manier op te ruimen. Ze heeft snel het gevoel dat ze die rust en ruimte niet heeft. Hij is haar voor haar gevoel te snel af. Ze voelt over zich heen gelopen. 

Ieder heeft zijn voorkeurstaal in het uiten van zijn of haar liefde. Klanten van mij waren geïnspireerd door dit boek, zodat ze elkaar beter gingen begrijpen.

En nu de synchronisatie.
Hoe breng je deze twee werkelijkheidsbelevingen bij elkaar?
Hoe breng je de onrust tot rust?
Door elkaars werkelijkheden te verstaan en te erkennen.

Zij zegt: ik vind het fijn dat je het in orde wilde maken.
Hij zegt: ik hoor dat het je te snel ging.

Twee kleine erkenningen die aangeven dat je een verschillende werkelijkheidsbeleving had en dat je die van de ander wilt erkennen in zijn of haar intentie.
Nog een manier om te synchroniseren: doorvragen.

Hij zegt: wat was jouw andere plan hiermee?
Zij zegt: ik wilde eerst uit sorteren, waardoor ik het meteen op de goede plek kon leggen

Synchroniseren doet een mens goed, want het brengt harmonie. Het heeft hart voor de ander. Het houdt bovendien je vering soepel en je banden heel. 

Therapie biedt de gelegenheid om beter te worden in je communicatie met anderen. Dit kan doordat je gehoord wordt, gelegenheid krijgt te voelen en te ervaren en doordat je je traint in het opvangen van je eigen signalen.

Boek een intakegesprek door het contactformulier in te vullen of me te bellen (inspreken) als je behoefte hebt aan meer weten over wie ik ben en wat ik bied. Een intakegesprek kan ook een eenmalige sessie zijn.
Een sessie kosten 90,00 wordt gedeeltelijk vergoed uit de aanvullende verzekering. Een korte kennismaking (gratis) behoort ook tot de mogelijkheden.

 

2 Comments

  • Je hoeft toch niet persee in therapie?
    Als je je bewust bent van deze principes, dan kun je die toch ook zelf toepassen.
    Wel het liefst met een partner die op dezelfde golflengte zit…

    • Therapie is alleen van toepassing als je er zelf niet uitkomt, het teveel alleen loopt te doen of als het onhoudbaar wordt.. En dan nog alleen voor de tijd die nodig of prettig is.
      Veel mensen kunnen dit, hebben er feeling voor, of hebben mooie voorbeelden gehad.
      Maar velen ook niet. Ik pleit voor meer educatie op scholen in samenwerken, conflicten bekijken, gelijkheid en verschil uitwisselen met elkaar.
      Hoe minder therapie nodig is hoe beter.

      De juiste golflengte, ja, dat helpt. In de praktijk zitten mensen een tijd op de juiste golflengte met elkaar en dan even niet. De juiste golflengte kun je soms weer terugvinden door die principes toe te passen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *